Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinin yıl dönümünde, İslahiye’de enkaz altından mucizevi bir şekilde kurtulan Sezai Karabaş, kaybettiği eşi ve oğlunun acısını kalbinde taşırken hayatta kalan kızıyla teselli buluyor.

132 Saatlik Yaşam Mücadelesi

İslahiye’de yaşayan fabrika işçisi Sezai Karabaş (35), deprem felaketine Dervişpaşa Mahallesi’ndeki 5 katlı Kardelen Apartmanı’nda yakalandı. Sarsıntı sırasında kızı Şengül’ü (5), eşi Rukiye Karabaş (33) ise oğlu Mehmet’i (4) kucaklayarak dışarı çıkmaya çalıştı. Ancak bina saniyeler içinde üzerlerine yıkıldı. Jandarma Arama Kurtarma (JAK) ekiplerinin titiz çalışmaları sonucu Sezai Karabaş ve kızı Şengül, depremin 6’ncı gününde, yani 132 saat sonra enkazdan sağ olarak çıkarıldı. Karabaş’ın eşi ve oğlu ise enkaz altında can verdi.

“Dışarıdan Ses Gelince İçimizi Umut Sardı”

Depremin üzerinden geçen zamanın acılarını dindirmediğini ifade eden Karabaş, enkaz başında geçirdikleri o zorlu saatleri şu sözlerle anlattı:

“Deprem saatinde uyandık, ben kızımı, eşim de oğlumu kucakladı, kaçmaya çalıştık ama kaçamadan binamız üzerimize yıkıldı. Eşim Rukiye ile oğlum Mehmet’i kaybettim. Kızım Şengül ile ben 132 saat sonra enkazdan çıkarıldık. Sürekli kurtulmayı bekledik. Sabrederken bilinçli olmaya çalıştık. Altıncı günde dışarıdan bir ses aldık, içimizi bir umut sardı. JAK kurtarma ekibi bizi kurtardı. Kızım sürekli ‘acıktım ve susadım’ dediği zaman, ‘kızım dışarıya çıktığımızda ne yiyelim’ diyordum. Kurtarma ekipleri çalışmaya başlayınca kızıma ’Kurtulduk inşallah, dışarda insanların sesi geliyor’ dedim. Arada iki, üç saat geçtikten sonra yaklaşık 40 santim genişliğinde delik açılıp, içeriye ışık girince kızıma ‘Işık görüldü’ dedim. Açılan 40 santimlik alandan önce kızımı çıkartılar. Kızım ile sağlıkçılar arasında bir diyalog olmuş, kızıma ‘Ne istiyorsun’ diye sorunca kızım da sarı kola istemiş. Depremden sonra her şey değişti. Kızım beni hayata tekrar bağladı. Depremden sonra kızım ile hayata tutunuyorum.”