Siirt’in Baykan ilçesine bağlı Derince köyünde, 21 Ekim 1993 gecesi yaşanan katliam, Türk halkının hafızasındaki en derin yaralardan biri. Bölücü terör örgütü PKK tarafından gerçekleştirilen bu alçak saldırıda, 14’ü çocuk, 8’i kadın olmak üzere 22 masum sivil hayatını kaybetti. Bu olay, sadece bir katliam değil, aynı zamanda terörün en acımasız yüzünün simgesi olarak tarihe geçti.
31 yıl geçti. Ancak bu zaman zarfında ne acılar azaldı, ne de hatıralar silindi. Bugün hala, Derince köyü ve çevresindeki insanlar o geceyi anarken gözleri doluyor, yürekleri yeniden kanıyor. Bebekler, çocuklar, anneler; bir köyün en masum sakinleri vahşice katledildi. Olayın üzerinden yıllar geçse de, bu köyde yaşayanlar için acı, dün yaşanmış gibi taze.
O karanlık gece, benim gibi pek çok kişi için unutulmaz bir deneyim oldu. 13 yaşındaydım ve sabaha kadar uyuyamadığımız o gecenin korkusu hâlâ aklımda. Komşu köy olan Derince’ye düşen bu karanlık, benim köyümün huzurunu da derinden sarstı. Kahraman köy korucuları, köylüler ve köydeki askerler, çatışma başladığı anda Derince köyüne yardıma koştu. Sabahın ilk ışıklarında, yaşananların ilk tanıkları olarak orada bulunmak, çocuk aklımla anladığım kadar derin bir travma bıraktı üzerimde.
Katliam gecesi köye sızan teröristler, elektriklerin kesilmesiyle birlikte köyün etrafını kuşattı. Ağır makineli silahlarla donatılmış bu grup, çocukları, kadınları ve savunmasız köylüleri okul bahçesine toplayarak insanlık dışı bir şekilde kurşuna dizdi. O gecenin tanıkları, karanlıkta yankılanan silah seslerinin köyün her yerinde duyulduğunu ve yaşanan korkunun asla unutulmadığını söylüyorlar.
Derince köyüne gittiğinizde, hayatın her şeye rağmen devam ettiğini görüyorsunuz. Ancak köyde her adımda, o geceye dair izler duruyor. Her şehit mezarı, her anlatılan hikaye, acı dolu bir geçmişin sessiz tanığı. Köylüler, her yıl 21 Ekim’de bu acıyı yeniden yaşıyor. Aileler, sevdiklerinin mezarları başında dua ediyor, gözyaşları döküyor. O gece, sadece masum canlar değil, bir köyün huzuru, bir milletin kalbindeki masumiyet de katledildi.
Bu katliam, sadece terörün vahşetini değil, aynı zamanda bir toplumun direncini de ortaya koyuyor. PKK, bu toprakları kana bulayarak insanları korkutmaya ve bölmeye çalıştı. Ancak başaramadı. Derince’deki insanlar, o acı dolu geçmişe rağmen devlete olan inançlarını hiç yitirmediler. “Bizi bölemeyecekler” diyen şehit yakınları, bu toprakların asla teröre boyun eğmeyeceğini her fırsatta dile getiriyorlar.
Derince köyü, her şeye rağmen ayakta. Şehitler anılıyor, hatıralar yaşatılıyor. İnsanlar, terörün hiçbir zaman amacına ulaşamayacağını, bu topraklarda kardeşlik ve huzurun hüküm süreceğini bir kez daha gösteriyor. Türkiye, o gece kaybettiği masumların acısını asla unutmayacak. Derince’nin şehitleri, bu milletin hafızasında ve kalbinde sonsuza dek yaşayacak.
Bir basın mensubu olarak köyde bulunduğum sırada hissettiğim derin acıyı ve o insanların direncini kelimelere dökmek zor. Her mezarın başında yanan bir kandil, her duada titreyen bir ses. Bu sadece bir köyün değil, tüm Türkiye’nin hikayesi. Terörün insanlık dışı yüzüne karşı, bu topraklarda her zaman birlik ve beraberlik hüküm sürecek. Derince, bu mücadelenin en acı ama en güçlü simgelerinden biri olarak kalmaya devam edecek.
Vatan, bayrak, millet için dualarımızı eksik etmiyoruz. Şehitlerimizin ruhları şad olsun. Onların hatıraları ile bizler bu topraklarda dimdik ayakta kalacağız. Allah, milletimize ve devletimize zeval vermesin.
Abdurrahim Solmaz Genel Yayın Yönetmeni